Nemantanthus
Nematanthus is a genus of flowering plants in the family Gesneriaceae. All of its species are endemic to Brazil.Compared to other gesneriads, Nematanthus has leaves that are small, succulent, and hard-surfaced. The plant has a trailing, branching, and spreading habit; it is generally an epiphyte in nature and a hanging-basket plant in cultivation. The flower has fused petals. In some species, the flower has a "pouch" at the bottom. The fancied resemblance of such flowers to a goldfish gives these plants the common name goldfish plant or guppy plant.
Nematanthus wettsteinii (Fritsch) H. E.
Moore
ปลาทอง
Rhynchotechum
🟤Rhynchotechum obovatum (Griff.) B. L.
Burtt
ช้าสาน หนาดดง
ไม้พุ่มหรือไม้กึ่งพุ่ม เป็นลำเดี่ยว ไม่แตกกิ่ง แตกกิ่งน้อย หรือแตกเป็นกอจากโคนต้นใกล้ผิวดินเดี่ยวเรียงตรงข้ามหรือเรียงเวียน อาจพบบ้างที่เรียงสลับใกล้โคนต้น รูปไข่กลับ รูปไข่กลับแคบ รูปขอบขนานหรือรูปขอบขนานแคบ ช่อดอกแบบช่อกระจุกเชิงประกอบ ออกตามซอกใบ พบบ้างที่เกิดเหนือรอยแผลใบ ดอกสีขาว สีขาวอมเขียว หรือสีชมพูอ่อน ผลแบบผลมีเนื้อหนึ่งถึงหลายเมล็ด คล้ายทรงรูปไข่หรือรูปทรงรี เมล็ดรูปทรงค่อนข้างรี ขนาดเล็ก มีจำนวนมาก
 |
Stauranthera
Stauranthera is a genus of flowering plants in the family Gesneriaceae, native to Bangladesh, the Nicobar Islands, Assam, the eastern Himalayas, south-central and southeast China (including Hainan), Southeast Asia, and Malesia to New Guinea. It is very close morphologically and genetically to Loxonia.
Stauranthera growing in Thailand.
🟣Stauranthera grandifolia Benth.
ม่วงมโนราห์
พังงา
Stauranthera grandifolia Benth. is a succulent herb belonging to the Gesneriaceae family. It is a native plant in Southeast Asia and parts of the Himalayas. The plant features opposite, broadly elliptic leaves and pendent blue flowers with a spur at the base, borne in axillary cymes.
 |
กรุงชิง 28/07/25 |
 |
| หมอต้อ suwanna พังงา17/08/25 |
Middletonia
Middletonia is a genus of flowering plants in the family Gesneriaceae. It includes five species native to Asia, ranging from the eastern Himalayas through Indochina to Peninsular Malaysia and southern China.
Five species are accepted.
- Middletonia evrardii (Pellegr.) C.Puglisi
- Middletonia glebosa C.Puglisi
- Middletonia multiflora (R.Br.) C.Puglisi
- Middletonia regularis (Ridl.) C.Puglisi
- Middletonia reticulata (Barnett) C.Puglisi
Type species: Middletonia multiflora (R.Br.) C.Puglisi.
Five species, found in India, Bangladesh, Bhutan, Myanmar, China, Thailand, Laos, Cambodia, Vietnam and Malaysia. Four in Thailand.
🟢Middletonia evrardii (Pellegr.) C.Puglisi, Taxon. 65: 286. 2016
Distribution.— Lao PDR, Vietnam.
Thailand.— EASTERN: Nakhon Ratchasima, CENTRAL: Nakhon Nayok
Ecology.— Evergreen forest.
Note.— The material from Thailand differs slightly from the Vietnamese material, especially in the leaf shape which is more elongated and with an acute apex in the Thai specimens. As there are rather few specimens from throughout the distribution range, with no floral material from Thailand available for dissection, further collections are necessary to assess whether the Thai and Vietnamese plants belong to one or more species.
🟢 Middletonia gebosa C.Puglisi
Distribution.— Cambodia. Thailand.— NORTHERN: Sukhothai.
Ecology.— Mixed deciduous forest with bamboo on granite bedrock.
Type: Thailand, Sukhothai, Ram Kham Haeng National Park, Khao Luang, alt. 520 m, 11 Oct. 2012, fr., Middleton, Karaket, Suddee & Triboun 5559 (holotype E [E00547434]; isotypes BK, BKF [SN201922]).
Middletonia gebosa C.Puglisi: A. Habit, showing young fruit; B.Flowers; M. reticulata (Barnett) C.Puglisi: D. Habit; E. Flowers. Photographs by Preecha Karaket (A, C–E) and David Middleton (B).
Similar to Middletonia regularis in having the inflorescences shorter than the leaves and to Middletonia reticulata in the shortly caulescent habit. Differs from both in having a dense indumentum on the adaxial side of the leaf, with glands and eglandular hispid hairs (upperleafsurface glabrescent or minutely glandular in Middletonia regularis, glabrescent in M. reticulata), and in the short, non-twisted, lumpy and irregular fruit (longer, weakly to strongly twisted, smooth and regular in M. regularis and M. reticulata).
Notes.— In Ram Kham Haeng National Park this species grows in a mixed population with Middletonia reticulata. The two are readily told apart in the field by Middletonia glebosa having softer, paler leaves, a shorter inflorescence, generally slightly smaller flowers, and the curious short, straight, lumpy fruit. The species is known only from Ram Kham Haeng National Park and a single collection made around 150 years ago in Cambodia. The Cambodian collection, placed in Paraboea regularis by Xu et al. (2008), is only in fruit so the identification will need to be verified with flowering material. However, the fruit of this species is rather distinctive.
🟢Middletonia regularis (Ridl.) C.Puglisi,
Taxon. 65: 287. 2016.
Distribution.— Malaysia.
Thailand.— PENINSULA: Surat Thani, Phangnga; SOUTH-WESTERN: Kanchanaburi.
Ecology.— Lowland evergreen forest on limestone soils.
Note.— The protologue of Paraboea monticola suggests the flowers to be much larger: “lobes … 6–9 × c. 6.5 mm”. However, none of the material available for this study had lobes longer than 3.3 mm.
 |
| ภาพ Vetida Pongpanit nov 25 |
 |
| Erawan waterfall ภาพ Thiti |
🟢Middletonia reticulata (Barnett) C.Puglisi, comb. nov.
— Boea reticulata Barnett, Nat. Hist. Bull. Siam Soc. 20: 20. 1961.
Type: Thailand, Chiang Mai, Mae Wang
Ecology.— Mixed deciduous forest on granite bedrock.
 |
| @ Khinnaree waterfall , Phu Lanka np. |
Distribution.— Currently endemic to Thailand but possibly also occurring in Lao PDR and Myanmar.
Thailand.— NORTHERN: Mae Hong Son; Chiang Mai; Lamphun; Lampang; Phrae; Sukhothai.
Note.— This species is resurrected from synonymy of Middletonia multiflora (R.Br.) C.Puglisi from which it differs in the distinctively reticulate venation pattern covered in loose brown indumentum on the lower surface of the leaves, and in the auriculate leaf base. Middletonia multiflora has a denser indumentum on the leaf and the tertiary venation is less densely reticulate and less visible altogether. Middletonia multiflora is widespread along the northern distribution of the genus (from India to Vietnam), but none of the material from Thailand studied can be attributed to M. multiflora.
🟢 Middletonia multiflora (R. Br.) C. Puglisi var. caulescens (Z. R. Xu et B. L. Burtt) C. Puglisi
ชาฤๅษีวังกะ
ชาฤๅษีวังกะเป็นพรรณไม้ถิ่นเดียวของไทยมีเขตการกระจายพันธุ์ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ พบตามหน้าผาหินปูน ที่สูงจากระดับทะเล ๑๐๐-๓๐๐ ม. ออกดอกเดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม เป็นผลเดือนสิงหาคมถึงพฤศจิกายน.
ชาฤๅษีวังกะเป็นไม้ล้มลุกหลายปีถึงไม้กึ่งพุ่ม สูง ๒๐-๕๐ ซม. ลำต้นตั้งตรง ส่วนโคนค่อนข้างแข็งคล้ายมีเนื้อไม้ เปลือกขรุขระ รากเป็นกระจุกฝอย
ใบเดี่ยว เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก ใบใกล้ยอดมี ๓-๖ คู่ บิดและเรียงถี่คล้ายเป็นกระจุก ใบล่าง ๆ หลุดร่วงเหลือเฉพาะรอยแผลใบและมีขนสีขาวคล้ายใยแมงมุมหนาแน่น ใบรูปรีหรือรูปไข่กลับ กว้างประมาณ ๓ ซม. ยาว ๗.๕-๑๐ ซม. ปลายมน โคนรูปลิ่มหรือสอบเรียวเล็กน้อย ขอบหยักมน แผ่นใบกึ่งหนาคล้ายแผ่นหนัง เหี่ยวและยับย่นได้ง่าย ด้านบนสีเขียวอ่อน มีขนต่อมหลายเซลล์สั้น ๆ กระจายทั่วไปทั้ง ๒ ด้าน ด้านล่างมีขุยสีน้ำตาลแดงค่อนข้างหนาแน่น เส้นแขนงใบข้างละ ๙-๑๑ เส้น เส้นใบย่อยแบบร่างแห ก้านใบยาว ๒-๓ ซม. ก้านใบที่อยู่เหนือขึ้นไปสั้นกว่าก้าน
Rhychoglossum
Rhynchoglossum is a genus of plant in family Gesneriaceae. In recent times, members of the former genus Klugia are also included. Species within the broader genus are found in India, southern China to New Guinea and about three species in tropical America. The genus has a leaf arrangement that is termed as alternate-distichous and the leaves are asymmetric in shape. The flowers have two lips. The older genus Klugia had four stamens compared to the typical two but Klugia from southern India are found to be very close based on molecular evidence.
- Rhynchoglossum ampliatum (C.B.Clarke) B.L.Burtt
- Rhynchoglossum ausculum Patthar. & Poopath
- Rhynchoglossum azureum (Schltdl.) B.L.Burtt
- Rhynchoglossum borneense Merr.
- Rhynchoglossum capsulare Ohwi ex Karton.
- Rhynchoglossum gardneri W.L.Theob. & Grupe
- Rhynchoglossum klugioides C.B.Clarke
- Rhynchoglossum lazulinum A.S.Rao & J.Joseph
- Rhynchoglossum mirabilis Patthar.
- Rhynchoglossum notonianum (Wall.) B.L.Burtt
- Rhynchoglossum obliquum Blume
- Rhynchoglossum omeiense W.T.Wang
- Rhynchoglossum saccatum Patthar.
- Rhynchoglossum spumosum Elmer
🔵Rhynchoglossum obliguum Blueme
เฉวียนฟ้า โคมสายกระดิ่ง, ช่อม่วง
Rhynchoglossum obliquum Blume is a species of perennial herb in the Gesneriaceae family, known for its distinctive blue or blue-white, two-lipped flowers and asymmetric, ovate leaves. This plant, also called Small-Flowered Tongue-Lip, is widely distributed across tropical Asia, from India to China, Southeast Asia, and New Guinea. It typically grows in shaded, moist areas like forests and near limestone formations.
 |
| ศาลเจ้าพ่อพะวอ กย.25 |
 |
| ทีลอซู กย.25 |
 |
| เขาชะเมา กย.25 |
🔵Rhynchoglossum mirabilis Patthar.
สายน้ำหยด
Rhynchoglossum mirabilis Patthar. is a small, annual herb belonging to the Gesneriaceae family and was described by Nannapat Pattharahirantricin in 2014 as an endemic species to Thailand. It grows in limestone areas within mixed deciduous forests, typically at elevations between 100 to 850 meters, and is characterized by its white or pale purple corolla with purple brands and yellow-brown spots on the lower lip.
Petrocodon
Petrocodon is a genus of the family Gesneriaceae. It includes 51 species native to southern China and Indochina (Cambodia, Laos, Thailand, and Vietnam). Petrocodonformerly had few species, but recent genetic analysis has refined our understanding of the genus. Calcareoboea, Paralagarosolen, Dolicholoma, and Tengia monotypic generahave been transferred to Petrocodon, as well as some Didymocarpus and Lagarosolenspecies.
Examples of flower morphology of various taxa belonging to the Petrocodon clade arranged by phylogenetic relationships as suggested by the molecular data: A, Didymocarpus niveolanosus; B, Lagarosolen integrifolius; C, Paralagarosolen fangianus; D, Wentsaiboea tiandengensis; E, Lagarosolen ainsliifolius; F, Dolicholoma jasminiflorum; G, Calcareoboea coccinea; H, Lagarosolen hechiensis; J, Didymocarpus hancei; K, Lagarosolen coriaceifolius; L, Tengia scopulorum; M, Petrocodon dealbatus.
A new species of Petrocodon (Gesneriaceae) from Thailand
DAVID J. MIDDLETON1, SUNISA SANGVIROTJANAPAT2 & WARANUCH LA-ONGSRI
 Figure 1. Petrocodon flavus D.J.Middleton & Sangvir. A. Natural habitat; B. Whole plant; C. Inflorescence; D. Flower dissection. Photographs A. by Waranuch La-ongsri, B–D. by Sunisa Sangvirotjanapa 🟣Petrocodon flavus D.J.Middleton & Sangvir., sp. Most similar to Petrocodon mollifolius (W.T. Wang) A.Weber & Mich.Möller in the rosette habit, villous hair covering on the leaves, and the yellow corolla, but differs in the generally narrower leaves with narrowly cuneate leaf base (vs broader leaves 3.3–10.5 cm wide and broadly cuneate leaf base), 3–5-flowered cymes (vs. 7–12-flowered), shorter bracts (0.3–0.4 cm vs. 1.2–2 cm) and less densely hairy inflorescence axes, calyx, ovary and fruit. Type: Thailand, Phayao, Chiang Kham District, Rom Yen Subdistrict, Phu Sang National Park, Tham Pha Daeng, Doi Pha Chor, 876 m alt., 16 Aug. 2013, La-ongsri et al. 3068 (holotype QBG; isotype BKF). Fig. 1. Thailand.— NORTHERN: Phayao [Chiang Kham, Rom Yen, Phu Sang National Park, Tham Pha Daeng, Doi Pha Chor, 876 m alt., 16 Aug. 2013, La-ongsri et al. 3068 (QBG, BKF)]. Distribution.— Only known from the type locality. Ecology.— Growing on a shaded limestone cliff in primary forest at 876 m altitude. Etymology.— Named after the colour of the corolla. Proposed IUCN conservation assessement.— Endangered (EN D). This species has been found only at the type locality in Phu Sang National Park where it is restricted to a small population of around 100–200 mature individuals. | |
. |
🟣Petrocodon bonii (Pellegr.) A.Webwer & Mich.Möller
ม่วงจิราภรณ์
Only the second species of Petrocodon recorded for Thailand, the other being P. bonii which was formerly placed in Calcareoboea C.Y.Wu ex H.W.Li by Burtt (2001). Petrocodon flavus is most easily distinguished from P. bonii by its yellow corolla (vs purple corolla) and by being considerably more densely hairy with much longer hairs. Petrocodon bonii has only been collected twice in Thailand, on Khao Son Mountain in Kamphaeng Phet Province, M. van de Bult 685 (CMU), and on Pha Nok Khao in Khon Kaen Province, Smitinand & Sleumer 1140 (BKF). Both species are, therefore, poorly known in Thailand.
พืชล้มลุกอายุหลายปี ไม่มีลำต้น ใบออกเป็นกระจุกเรียงซ้อนบริเวณโคนต้น แผ่นใบรูปรีแคบ ปลายแหลมถึงเรียวแหลม โคนสอบถึงรูปลิ่ม ขอบหยักมนถึงจักฟันเลื่อย เส้นใบข้างละ 4-6 เส้น ตรงขึ้นไปยังขอบใบ ผิวใบด้านบนมีขนสั้นนุ่มกระจายห่าง ๆ ผิวใบด้านล่างและเส้นใบมีขนสั้นนุ่มปกคลุมหนาแน่น ช่อดอกแบบช่อกระจุกก้านโดด ดอกเรียงหลวม ๆ มี 8-12 ดอก กลีบเลี้ยงเชื่อม ปลายแยกเป็น 5 แฉก กลีบดอกเชื่อมเป็นหลอดรูประฆัง สีฟ้าแกมม่วง สีม่วงอ่อน ถึงสีขาวแกมม่วง หลอดกลีบดอกป่องตรงกลาง ด้านนอกปกคลุมด้วยขนต่อม ด้านในเกลี้ยง ปลายแยกเป็น 5 แฉก มน 2 แฉกบน 3 แฉกล่าง เกสรเพศผู้ที่สมบูรณ์ 2 เกสร ติดเหนือโคนกลีบดอก อับเรณูเกลี้ยง หันหน้าเข้าหากัน เกสรเพศผู้ที่เป็นหมันติดอยู่ด้านข้าง ต่อมน้ำต้อยเกลี้ยง รังไข่และก้านยอดเกสรเพศเมียปกคลุมด้วยทั้งขนต่อมและขนไม่มีต่อม ผลแบบแคปซูลรูปทรงกระบอก ผลแก่แตกเป็น 4 ช่อง เมล็ดรูปไข่ ซึ่งแทบทุกส่วนของพืชปกคลุมด้วยขนนุ่มซึ่งมีทั้งขนต่อมและขนไม่มีต่อม
การกระจายพันธุ์และนิเวศวิทยา พบขึ้นตามหน้าผาหินชั้น หินปูน และหินทราย ที่มีร่มเงาหรือที่โล่งที่มีความชื้นสูง ที่ความสูงจากระดับทะเล 400-550 ม ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย (เพชรบูรณ์ ขอนแก่น) ต่างประเทศพบที่เวียดนาม (type) ออกดอกและเป็นผลในเดือนมิถุนายน-ตุลาคม
ชื่อไทยตั้งให้เป็นเกียรติแด่คุณจิราภรณ์ มีวาสนา @Jiraporn Meewasana ผู้ที่ให้ความสนใจพืชชนิดนี้ นำพาให้นักพฤกษศาสตร์ติดตามเก็บตัวอย่างในพื้นที่ใหม่ ๆ และได้ข้อมูลเพื่อระบุชนิดได้ชัดเจนขึ้น
#bkfteam #ทีมประเมินสถานภาพพืชสำคัญในระบบนิเวศเขาหินปูนประเทศไทย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น